ik mag vandaag een pas op de plaats maken. Dat is voor en bezige bij als mij best moeilijk. Toch is het vormend om even niets te kunnen doen. Een verplichte rust (op het schrijven van een blogstukje en kijken van boerzoektvrouw na).

Vanochtend luisterde ik een preekje en daar ging het over Jezus. Vaak werd hij onderweg aangesproken en dat veranderde zijn dagplanning. Dat liet hij toe, Hij stond er voor open en God kon werken.

Ik wil ook van alles doen, maar ik mag nu uitzieken. Ik mag en wil mijn stilzitten, overgeven.

Reageren